खबरकर्म र कोरोनाको जोखिम

सम्पादक
वैशाख ३१, २०७८

हिजोआज सामाजिक सञ्जाल खोल्नेबित्तिकै त्रासलाग्दा खबर देखिन्छन् । पहिला पहिला यति संक्रमित भए भन्ने खबरका लिंक आउँथे । ए उसलाई कोरोना लागेको रहेछ, छिटै बिसेक लाग्छ भनेर बसिन्थ्यो । अहिलेका खबर भयानक हुन्छन् अनि मन नै अत्याउने हुन्छन् । मुटु थर्काउने हुन्छन् । ३० वैशाखको बिहानै सामाजिक सञ्जालबाटै दुखद खबर थाहा लाग्यो । सारै मिजासिलो, फरासिलो र कर्मशील एक सञ्चारकर्मीले कोरोनासँगको लडाइँ हारे । पोखराबाट प्रशारण हुने गण्डकी टेलिभिजनका निर्देशक गणेश पौडेलले बिहानै यो संसारबाट बिदा लिएछन् । यो खबरले २ तरिकाबाट दुखी बनायो । एक त चिनेजानेको साथीको कलिलो उमेरमै निधन भयो । त्यो पनि सबैसँग हाँस्ने, बोल्ने रमाउने व्यवहारको साथी । यसले मन खिन्न बनायो । त्योसँगै अर्को त्रास सुरु भयो । सञ्चारकर्मीहरु जहिले, जतिखिेर, जहाँ पनि पुग्नुपर्छ । सबैतिर खतरा छ । कोरानोको भाइरसले आक्रमण गर्न सक्छ । कि त उपचार नपाइन सक्छ, कि त पाइहाले पनि बाँच्ने सम्भावना कम छ । यी र यस्तै भावना आज पोखरेली सञ्चारकर्मीहरुले व्यक्त गरे ।

डर छ, त्रास छ र पनि खबर कर्ममा लाग्नेहरु निरन्तर खटिएकै छन् । तर कसरी खटिने भन्ने आफैमा भर पर्छ । हिँडडुल गरिरहनुपर्छ । भीडभाडमा पनि पुग्नै पर्छ । त्यति नभए ताजा समाचार संकलन गर्न सकिँदैन । त्यहि भएर पत्रकारहरु जोखिम मोलेरै भए पनि कर्ममा खटिएका छन् । यस्तो महामारीका बेला धेरै मानिस जानकारीका लागि सञ्चारमाध्यमकै भर परेका हुन्छन् । त्यसैका लागि भए पनि अपडेट जरुरी छ । यस्तो बेलामा पत्रकारहरुले डर र त्रासका भन्दा पनि अलि मनोपरामर्श प्रदान गर्ने खालका समाचार प्रवाह गर्दा उपयुक्त हुन्छ भन्नेमा दुईमत छैन । कोरोना संक्रमण भएर निको भएकाहरु भन्छन्– आइसोलेसनमा बसेका बेला सामाजिक सञ्जाल र मिडिया त सारै नै घातक रहेनछन् भनेर । त्यसो भन्नुको कारण हो ती माध्यमबाट सकारात्मक सन्देश प्रवाह भएनन् ।

यी र यस्तै जोखिम मोलेरै भए पनि सञ्चारकर्मीहरु कर्ममा खटिनुनै परेको छ । पोहोरदेखि नै हामीले पाठ सिकिसकेका छौं । सकेसम्म घरबाटै काम गरौं । निस्कनै पर्ने भए पनि स्वास्थ्य मापदण्ड पालना गर्न कदापि नचुकौं । कार्यालयमा काम गर्नुपर्ने भए पनि दुरी कायम गरौं । यो कोभिडको महामारी बढ्दै जाँदा सञ्चारकर्मीको रोजगारीमा समेत चुनौती थपिने निश्चित छ । पोहोरकै घटना हेर्ने हो भने पनि मुलुकभर हजारौं पत्रकारले जागिर गुमाए । कतिले अहिलेसम्म तलब समेत पाएका छैनन् । रोजगारी गुमाएपछि साँझबिहान हातमुख जोड्नै धौ हुन्छ । यस्तो अवस्थामा पत्रकारको छाता संस्था महासंघ र अन्य संघसंस्था अलि चनाखो हुन जरुरी छ । आखिर संगठनको भर चाहिने दुख पर्दा त हो नि ।

Related News

सम्बन्धित समाचार

    • असारे विकास रोक

      सम्पादक असार १०, २०७८
      चालु आर्थिक वर्षको यो आखिरी महिना हो असार । असार लागेपछि विकास निर्माणले तीव्रता पाउने गरेका छन् । बजेट सक्नकै…
    • थलिएको पर्यटनलाई उकास

      सम्पादक असार ९, २०७८
      अवस्था सहज हुन्थ्यो भने पोहोर नेपालले पर्यटन वर्ष मनाएको हुन्थ्यो । स्वेदशी र विदेशी पर्यटकलाई डाकेर उनीहरुलाई आतिथ्य दिएर मुद्रा…
    • यातायात व्यवसायीको दुख सुनिदेऊ

      सम्पादक असार ८, २०७८
      विश्वव्यापी कोरोना महामारीले असर नपारेको क्षेत्र कुन छ र ? तर कुन क्षेत्रमा कम र बढी असर परेको छ त्यसको…
    • यातायात व्यवसायीको दुख सुनिदेऊ

      सम्पादक असार ८, २०७८
      विश्वव्यापी कोरोना महामारीले असर नपारेको क्षेत्र कुन छ र ? तर कुन क्षेत्रमा कम र बढी असर परेको छ त्यसको…
    • निष्ठावान् व्यक्तित्व यज्ञप्रसाद

      सम्पादक असार ७, २०७८
      पत्रकारिता स्वतन्त्र पेसा हो । यो पेसा अँगाल्ने व्यक्ति पनि स्वतन्त्र रहनुपर्छ भन्ने मान्यता रही आएको छ । पत्रकारले निष्पक्ष…

    hero news full width